Słownik NBA

Przejdź do litery: A B C D E F G H I J L M N O P Q R S T W Z

 

ABA (American Basketball Association) – powstała w 1967 roku liga koszykarska konkurująca z NBA. To właśnie w tej lidze wprowadzono po raz pierwszy rzuty za 3 punkty czy konkurs wsadów oraz zaczęto podpisywać kontrakty z zawodnikami z lig szkolnych. Grano biało-czerwono-niebiskiemi piłkami. Przestała istnieć w 1976 roku, po częściowym połączeniu się z NBA.

Airball (niedolot) – chybiony rzut, kiedy piłka nie dotyka obręczy ani tablicy.

Alley-oop – podanie wykonane przez zawodnika biegnącego w kierunku kosza i przejęte przez jego kolegę w powietrzu, zakończone włożeniem lub wrzuceniem piłki do kosza bez kontaktu z parkietem. Jedno z efektowniejszych zagrań ofensywnych w koszykówce.

All Star Weekend (Weekend Gwiazd) – impreza z udziałem najpopularniejszych graczy ligi, organizowana w lutym, składa się z meczu debiutantów (rozgrywany w piątki), kilku konkursów umiejętności (rozgrywane w soboty) oraz Meczu Gwiazd (rozgrywany w niedziele) oraz imprez towarzyszących mających na celu promocję NBA na świecie.

All Star Game, ASG (Mecz Gwiazd) – kulminacyjna część Weekendu Gwiazd, mecz pomiędzy drużynami Wschodu i Zachodu w skład których wchodzą gwiazdy obu Konferencji wybrani głosami kibiców (pierwsza piątka) oraz głosami trenerów NBA (rezerwowi).

Apg (assists per game) – skrót używany do podania średniej ilości asyst zawodnika podczas określonego czasu gry (sezon, play-offs…).

Assist (asysta) – zawodnik zalicza asystę, jeśli bezpośrednio po jego podaniu zostaje zdobyty kosz.

Atlantic Division – jedna z trzech wschodnich dywizji, w skład której wchodzą następujące zespoły: Brooklyn, New York, Philadelphia, Boston i Toronto.

 

BAA (Basketball Association of America) – pierwsza liga zawodowa w USA, powstała w 1946 roku, trzy lata później połączyła się z NBL zmieniając nazwę na NBA.

Back-to-back – zdobycie tytułu mistrzowskiego dwa lata z rzędu.

Backcourt – termin określający graczy obwodowych.

Backboard (tablica) – tablica do której przymocowana jest obręcz tak, by znajdowała się na wysokości 3.05 metra.

Background (boisko) – boisko do gry w koszykówkę.

Bank shot – rzut o tablicę, najłatwiejszy do wykonania z półdystansu, jeśli zawodnik znajduje się pod kątem 45 stopni od kosza.

Baseline – linia końcowa boiska której przekroczenie przez zawodnika z piłką wiąże się z jej utratą na rzecz przeciwnika (tzw. „aut”).

Bench (ławka rezerwowych) – siedzą na niej zawodnicy rezerwowi (bench players) i trenerzy.

Block – ma miejsce kiedy zawodnik dotyka piłki znajdującej się w rękach przeciwnika lub zaraz po ich opuszczeniu (przy wykonywaniu rzutu lub wsadu), uniemożliwiając mu zdobycie punktów.

Bounce pass (podanie z kozłem) – podanie piłki do innego zawodnika poprzez odbicie jej od parkietu.

Brick (cegła) – rzut oddany ze zbyt wielką siłą, który mocno i głośno odbija się od tablicy.Brick (cegła) – rzut oddany ze zbyt wielką siłą, który mocno i głośno odbija się od tablicy.

Buzzer/buzzer beater – rzut oddany w ostatniej sekundzie czasu akcji, kwarty lub spotkania, zazwyczaj wpada do kosza już po syrenie. Jeśli zostanie oddany w końcówce meczu i dzięki niemu dana drużyna je wygra, będzie to „game winning buzzer beater”.

 

Central Division – jedna z trzech wschodnich dywizji, w skład której wchodzą następujące zespoły: Indiana, Detroit, Milwaukee, Cleveland i Chicago.

Center, C – pozycja numer 5 w drużynie, zazwyczaj najwyższy zawodnik, charakteryzujący się różnorodnymi umiejętnościami przydatnymi pod koszem (np. zbiórki czy bloki).

Charging foul, charge (szarżowanie) – faul odgwizdany, gdy gracz z piłką popchnie lub wpadnie na zawodnika obrony, który na swojej pozycji był ustawiony wcześniej i nie oderwał stóp od parkietu. Nie jest odgwizdywany, jeśli obrońca znajduje się wewnątrz półkola podkoszowego.

Coach (trener) – szkoleniowiec drużyny.

Cold player – zawodnik, który oddaje dużo rzutów, ale nie trafia do kosza.

Crunch Time – decydujące 2 lub 3 ostatnie minuty gry, które często decydują o wyniku końcowym.

Crossover – zagranie ofensywne polegajace na ominięciu przeciwnika za pomocą nagłej zmiany kierunku kozłowania przy jednoczesnej zmianie kozłującej ręki. Najlepsi zawodnicy potrafią pozostawić przeciwnika w tyle lub nawet wymusić na nim upadek na parkiet (tzw. „łamianie kostek”). Zagranie spopularyzował Allen Iverson.

 

DNP (did not play) – skrót używany w tabelach ze statystykami mówiący, że dany zawodnik nie zagrał w meczu. Powodem może być kontuzja, kara lub decyzja trenera.

Double-double – określenie dotyczące statystyk zawodnika, który w ciągu jednego meczu uzyskał dwucyfrowy wynik w co najmniej dwóch spośród pięciu kategorii: punkty, zbiórki, przejęcia, bloki, asysty.

Double team (podwojenie) – zagranie defensywne, w którym dwóch obrońców jednocześnie kryje zawodnika z piłką.

Draft (draft, nabór) – selekcja mająca na celu przydzielenie młodych zawodników uniwersyteckich do poszczególnych drużyn NBA. Odbywa się zawsze w czerwcu.

Dunk, jam (wsad) – włożenie piłki do kosza jedną lub dwoma rękami, któremu często towarzyszy uderzenie rękami o obręcz (slum dunk).

Dyskwalifikacja – następuje, gdy zawodnik dostaje szósty faul w grze, lub drugi faul techniczny. Musi on opuścić boisko i pauzuje do końca meczu.

 

Eastern Conference (Konferencja Wschodnia) – drużyny ze wschodniej części USA podzielone na Atlantic Division, Central Division i Southeast Division.

Ejected player/coach (zdjety zawodnik/trener) – sytuacja, kiedy zawodnik lub trener za złe zachowanie dostaną drugi faul techniczny, mogą być przez sędziów zmuszeni do opuszczenia hali i udania się do szatni. W przypadku, gdy dzieje się tak z trenerem, dalszą część spotkania prowadzi jego główny asystent.

 

Fake – ruch mający na celu zmylenie przeciwnika.

Fast Break (kontra) – fragment gry ofensywnej, kiedy drużyna atakująca szybko kozłuje lub przerzuca piłkę do przodu, poza pozostałych w tyle obrońców. Drużyna atakująca ma wówczas przewagę pod koszem i może łatwo zdobyć punkty („fast break points”).

Field goal (rzut z gry) – rzut z akcji – za dwa lub trzy punkty.

Flop – ma miejsce gdy zawodnik udaje przed sędzią, że jest faulowany, przy małym lub nawet zerowym kontakcie fizycznym z przeciwnikiem. Ma na celu wymuszenie faulu, od sezonu 2012/13 jest karane finansowo przez NBA.

Foul (faul) – niezgodna z przepisami akcja jednego zawodnika przeciwko innemu graczowi. Po sześciu faulach osobistych podczas jednego meczu zawodnik zostaje zdyskwalifikowany i musi opuścić parkiet.

Free Throw (rzut wolny) – kiedy zostaje popełniony faul, faulowany zawodnik otrzymuje możliwość wykonania dwóch (lub trzech) rzutów z linii rzutów wolnych, która znajduje się w odległości ponad 4,5 m od kosza. Za każdy rzut wolny można zdobyć jeden punkt.

Free agent (wolny agent) – zawodnik, któremu skończył się kontrakt z drużyną i może go przedłużyć, albo podpisać nowy z innym zespołem.

Frontcourt – termin określający graczy podkoszowych.

Franchise player – gracz z najlepszymi umiejętnościami, często dominujący nad innymi. To wokół niego dany zespół chce budować swoją przyszłość. Nie każdy najlepszy zawodnik w zespole musi posiadać cechy, które sprawią, że stanie się „franchise player’em”.

 

Game winner – kluczowy dla ostatecznego wyniku rzut, który daje zwycięstwo danej drużynie. Może być oddany w ostatniej sekundzie spotkania (wówczas będzie się również nazywał „buzzerem” lub „buzzer beaterem”) lub wiele minut przed końcem, jeśli po nim nie padną kolejne punkty.

Give and Go – zagranie ofensywne, podczas którego zawodnik oddaje piłkę koledze, po czym szybko biegnie na wolną pozycję, gdzie dostaje piłkę z powrotem i oddaje łatwy rzut. Skuteczne, jeśli przeciwnik poświęca zbyt wiele uwagi piłce, zamiast zawodnikowi, który ją oddał.

Goaltending – błąd w obronie polegający na wybiciu przy próbie bloku piłki, znajdującej się nad „kominem” czyli dokładnie nad obręczą. W takiej sytuacji nie jest ważne, czy piłka by wpadła – punkty przyznawane są drużynie atakującej. Przepis ten nie jest stosowany w przepisach międzynarodowych.

 

Halftime (przerwa) – następuje pomiędzy pierwszą i drugą połową meczu. Każda połowa składa się z dwóch dwunasto minutowych kwart. Między drugą i trzecią kwartą zawodnicy zamieniają się stronami boiska.

Hand Off – zagranie „z ręki do ręki”: zawodnik podaje do kolegi, korzystając z zasłony uwalnia się od kryjącego go przeciwnika, po czym dostaje podanie powrotne i będąc na czystej pozycji może oddać rzut.

HCA (home court advantage) – przewaga własnego boiska, bardzo istotna w play-offs. Zależy od bilansu osiągniętego w sezonie zasadniczym.

 

Injury (kontuzja) – problemy zdrowotne zawodnika uniemożliwiające mu grę.

Injured List, IL (lista kontuzjowanych) – lista kontuzjowanych została zlikwidowana na mocy nowych przepisów przed sezonem 2005-06. Na IL wpisywani byli kontuzjowani zawodnicy, lub pod pozorem urazu ci, co nie mieścili się w podstawowym składzie, w wyniku czego musieli opuścić minimum pięć spotkań.

Izolacja – zawodnik z piłką pozostawiony jest w ataku sam na sam z kryjącym go obrońcą, podczas gdy jego koledzy odciągają pozostałych rywali na boki (izolują). Zawodnik z piłką może wówczas spróbować gry 1 na 1 i jeśli uda mu się ominąć obrońcę, teoretycznie ma wolną drogę pod kosz i szansę na łatwe punkty.

 

Jumper (rzut z wyskoku) – rzut wykonany z pewnej odległości od kosza. Zawodnicy wyskakują w górę, przyjmują pozycję i wykonują rzut.

 

Lottery (losowanie, loteria) – proces mający określić kolejność drużyn, które będą wybierały zawodników w drafcie. W losowaniu biorą udział najsłabsze drużyny w lidze, które nie zakwalifikowały się do play-offs.

Luxury tax – podatek od luksusu, czyli podatek który muszą płacić drużyny, które przekroczyły „salary cap” (za każdego dolara jeden dolar podatku).

 

MIP, Most Improved Player (Gracz, który poczynił największy postęp) – nagroda dla zawodnika, który poczynił największe postępy w porównaniu z sezonem poprzednim.

MLE (Mid Level Exception) – średnie wynagrodzenie, jakie co roku przysługuje drużynom, które przekroczyły „salary cap”.

Money Time Player – zawodnik zdobywający punkty w najważniejszych momentach meczu, głównie krótko przed syreną.

MVP, Most Valuable Player (Najbardziej Wartościowy Gracz) – Nagroda przyznawana po zakończeniu sezonu zasadniczego dla najbardziej wartościowego zawodnika w lidze, brane są zarówno wyniki indywidualne jak i wpływ koszykarza na wyniki drużyny.

 

NBA (National Basketball Association) – amerykańska liga koszykówki, uznawana za najlepszą na świecie. Powstała w roku 1949, obecnie w jej skład wchodzi 29 drużyn z USA i jedna z Kanady.

NBL (National Basketball League) – dawna liga zawodowa USA, która w 1949 r. połączyła się z BAA tworząc NBA.

NCAA (The National Collegiate Athletic Association) – liga skupiająca zespoły uniwersyteckie z USA, dzięki grze w NCAA młodzi koszykarze nabierają doświadczenia, mogą być zauważeni przez profesjonalne drużyny i rosną ich szanse wyboru w drafcie do NBA.

Northwest Division – jedna z trzech zachodnich dywizji, w skład której wchodzą następujące zespoły: Utah, Oklahoma, Portland, Minnesota i Denver.

 

Off Screen Player – zawodnik lubiący korzystać z podań kolegów, jego słabszą stroną jest samodzielne wypracowywanie sobie pozycji do rzutu.

Overtime, OT (dogrywka) – jeśli mecz kończy się remisem w regulaminowym czasie, to drużyny rozgrywają 5-minutową dogrywkę. Gra może się składać z dowolnej liczy dogrywek potrzebnych do wyłonienia zwycięzcy.

 

Pacific Division – jedna z trzech zachodnich dywizji, w skład której wchodzą następujące zespoły: Golden State, LA Clippers, LA Lakers, Sacramento i Phoenix.

Paint (trumna) – pomalowana na inny kolor część boiska pomiędzy linią końcową w okolicy kosza, a linią rzutów wolnych. Gracze ataku nie mogą przebywać w „trumnie” dłużej niż trzy sekundy.

Pick’n’Roll – jedno z elementarnych zagrań dwójkowych w ofensywie. Zawodnik bez piłki stawia zasłonę koledze z piłką, aby ten mógł zgubić pilnującego go przeciwnika i mieć wolną drogę do kosza. Następnie gracz z piłką rzuca lub podaje do wbiegającego pod kosz kolegi, który wcześniej stawiał zasłonę.

Pivot (piwot) – zawodnik trzymający w rękach piłkę wykonuje różne manewry nogą i ciałem, nie odrywając drugiej stropy od podłoża.

Play-offs, PO – rozgrywki posezonowe, które mają na celu wyłonienie mistrza NBA. Do play-offs awansuje po osiem najlepszych drużyn z każdej konferencji. Od sezonu 2002/03 we wszystkich rundach gra się do czterech zwycięstw.

Post up – zagranie blisko kosza, w pomalowanym polu, najczęściej wykonuje je tzw. „post player”.

Post player – zawodnik podkoszowy, grający fizycznie w pomalowanym, często czujący się komfortowo tyłem do kosza.

Power Forward, PF (silny skrzydłowy) – pozycja numer 4 w drużynie, często najwyższy po centrze zawodnik, odpowiedzialny za pomoc przy bronieniu tablicy.

Point Guard, PG (rozgrywający) – pozycja numer 1 w drużynie, główny organizator gry, prowadzi atak i ustawia zagrywki. Charakteryzuje się najniższym wzrostem i szybkością.

Point forward – potoczna nazwa dla skrzydłowego, który posiada także umiejetność dobrego podawania i widzenia parkietu, dzięki czemu w pewnych warunkach może zająć sie rozgywaniem.

Ppg (points per game) – skrót używany do podania średniej ilości punktów zawodnika podczas określonego czasu gry (sezon, play-offs…).

Pump Fake (pompka) – popularny zwód, podczas którego zawodnik symuluje rzut, a kiedy przeciwnik wyskakuje do bloku, ten może go bez przeszkód ograć lub wymusić faul.

 

Quadruple-double – określenie dotyczące statystyk zawodnika, który w ciągu jednego meczu uzyskał dwucyfrowy wynik w co najmniej czterech spośród pięciu kategorii: punkty, zbiórki, przechwyty, bloki, asysty. Dotychczas dokonali tego tylko: Nate Thurmond (22 pkt, 14 zb, 13 as, 12 blk) Alvin Roberston (20 pkt, 11 zb, 10 as, 10 przech.) Hakeem Olajuwon (18 pkt, 16 zb, 11 blk, 10 as) i David Robinson (34 pkt, 10 zb, 10 as, 10 blk). Podobno kilkakrotnie quadruple-double dokonał także Wilt Chamberlain, jednak za jego czasów nie naliczano bloków do statystyk.

 

Rebound (zbiórka) – przejęcie piłki po niecelnym rzucie, które odbywa się zazwyczaj po odbiciu piłki od obręczy lub tablicy.

Rookie (debiutant) – zawodnik rozgrywający swój pierwszy sezon w karierze.

Rookie Challenge – mecz który był rozgrywany w latach 1999 – 2011 pomiędzy debiutantami (Rookies) i pierwszoroczniakami (Sophomores – zawodnicy rozgrywający swój drugi sezon wg. nazewnictwa amerykańskiego) w ramach dorocznego Weekendu Gwiazd. Grało się dwie połowy po 20 minut, nie można było zostać usuniętym z boiska za faule. We wcześniejszych latach debiutanci ze Wschodu grali z debiutantami z Zachodu.

Role player – zawodnik, który wyćwiczył do perfekcji pewną umiejętność i ma na boisku określone zadania. Zazwyczaj wychodzi jako rezerwowy, żeby np. zebrać kilka piłek z tablicy, zablokować kilka rzutów, rzucić za trzy punkty itd.

Roster – skład drużyny, inaczej lista zatrudnionych zawodników.

Rpg (rebounts per game) – skrót używany do podania średniej ilości zbiórek zawodnika podczas określonego czasu gry (sezon, play-offs…).

Run – nagły zryw (seria) drużyny, która zdobywa kilka lub kilkanaście punktów pod rząd nie pozwalając w tym czasie na zdobycie żadnego punktu przeciwnikowi.

 

Salary Cap – przepis ograniczający wydatki drużyny, które mają być przeznaczone na wynagrodzenie dla koszykarzy. Dzięki temu przepisowi biedne i bogate drużyny mają teoretycznie takie same szanse na pozyskanie „drogich” zawodników.

Screen (zasłona) – dozwolone ustawienie się zawodnika drużyny atakującej w taki sposób, żeby obrońca pilnujący zawodnika z piłką zatrzymał się na zawodniku wykonującym zasłonę. Polega także na opóźnieniu ruchów przeciwnika w obronie i utrudnienia mu zajęcia korzystnej pozycji. Staje się nielegalne, jeśli zawodnik wykonujący zasłonę oderwie stopy z parkietu (tzw. „ruchoma zasłona”).

Shot Clock (zegar rzutów) – zegar 24-sekundowy, mierzący czas posiadania piłki przez drużynę. Drużyna atakująca ma 24 sekundy na oddanie rzutu.

Shot Clock Violation (błąd zegara) – przekroczenie czasu na wykonywanie akcji. Jeśli do tego momentu piłka nie dotknie obręczy (co resetuje zegar) to dostają ją zawodnicy drużyny przeciwnej.

Shooting Guard, SG – pozycja numer 2 w drużynie, często główny gracz ofensywny i najlepszy strzelce w drużynie.

Sixth man (pierwszy rezerwowy) – najlepszy zawodnik rezerwowy, który zazwyczaj ma pierwszeństwo wyjścia do gry ze wszystkich graczy z ławki.

Skills Challenge – jedna z najmłodszych konkurencji rozgrywanych podczas Weekendu Gwiazd. Najlepsi rozgrywający NBA maja do pokonania tor przeszkód, podczas którego popisują się kozłowaniem piłki, celnością podań i umiejętnościami strzeleckimi. Wygrywa ten, kto będzie miał najlepszy czas.

Slam Dunk Contest (SDC, Konkurs Wsadów) – jedna z części Weekendu Gwiazd mająca wyłonić zawodnika, który najefektowniej wykonuje wsady. Z reguły biorą w nim udział koszykarze rozgrywający swój pierwszy, drugi lub trzeci sezon na parkietach NBA.

Slasher – zawodnik szukający okazji do zdobywania punktów wsadami.

Small Forward, SF (niski skrzydłowy) – pozycja numer 3 w drużynie, zawodnicy z tej pozycji wykazują częściej umiejętności strzeleckie (zwłaszcza zza łuku) niż defensywne.

Small Ball – ustawienie w ataku, kiedy zespół zdejmuje swoich wysokich zawodników i gra niższymi, ale za to najszybszymi i najzwinniejszymi w składzie.

Southeast Division – jedna z trzech wschodnich dywizji, w skład której wchodzą następujące zespoły: Miami, Orlando, Washington, Charlotte i Atlanta.

Southwest Division – jedna z trzech zachodnich dywizji, w skład której wchodzą następujące zespoły: Dallas, San Antonio, Houston, New Orleans i Memphis.

Spot up – zawodnik z tą umiejetnością ustawia się w określonym miejscu na boisku po to, aby otrzymać piłkę od kolegi i natychmiast wykonać rzut, bez dodatkowych zwodów.

Steal (przechwyt) – tak określa się zarówno odebranie piłki przez zawodnika drużyny broniącej się zawodnikowi atakującemu, jak również przechwycenie podania.

Sweep – możemy o tym mówić, gdy drużyna w serii w play-offs pokona przeciwnika nie oddając ani jednego meczu, czyli 4-0.

Swing – szukanie pozycji na boisku wieloma podaniami, zwłaszcza po obwodzie.

Swingman – sportowiec, który może występować na kilku pozycjach (w NBA jako rzucający obrońca i niski skrzydłowy).

 

Tanking – celowe przegrywanie meczów przez słabą drużynę w celu zwiększenia szans na wylosowanie wyższego numeru w loterii draftu. Polega głównie na nie wystawianiu do gry kluczowych zawodników z powodu wymyślonych, lub wyolbrzymionych kontuzji, granie mniej doświadczonymi graczami albo na przykład na wystawianiu niskiego składu, aby przeciwnik miał przewagę w strefie podkoszowej itp.

Technical Foul (faul techniczny) – orzekany bywa za szereg nieprawidłowych akcji, w tym za uderzenie zawodnika lub słowną obrazę sędziego, za drugą niedozwoloną obronę oraz niebezpieczny faul. Po dwóch faulach technicznych zawodnik musi opuścić boisko.

The Paint, The Key (trumna) – specjalnie oznaczony obszar od linii rzutów wolnych do kosza.

Three throw (rzut za 3 punkty) – w NBA jest to rzut zza linii 7.24 metra.

Three Point Shootout – konkurs rozgrywany podczas Weekendu Gwiazd NBA. Zawodnicy rzucają do kosza zza linii 7.24 m. z pięciu wyznaczonych pozycji, zaczynając od prawego skrzydła. Ostatnia piłka z każdego koszyka, tzw. „money ball”, liczona jest za 2 punkty, pozostałe za jeden. Konkurs rozgrywany jest w dwóch rundach, do finału awansuje trójka najskuteczniejszych graczy z pierwszej rundy.

Threepeat – zdobycie tytułu mistrzowskiego trzy lata z rzędu.

Transfer, trade – przeniesienie zawodnika do innej drużyny, w zamian za innego (lub innych) zawodników, prawa do pozycji w drafcie lub gotówkę.

Travelling – wykonanie więcej niż jednego kroku bez kozłowania piłki. Zaliczana jest wtedy strata i piłka przechodzi do przeciwników.

Triple-double – określenie dotyczące statystyk zawodnika, który w ciągu jednego meczu uzyskał dwucyfrowy wynik w co najmniej trzech spośród pięciu kategorii: punkty, zbiórki, przejęcia, bloki, asysty.

Triple-double-double – termin określający uzyskanie przez zawodnika w jednym meczu co najmniej 20 punktów, 20 zbiorek i 20 asyst. Jedynym graczem, który tego dokonał był Wilt Chamberlain, który 2 lutego 1968 roku, w barwach Sixers przeciwko Pistons miał 22 pkt, 25 zb, i 21 as.

Turnover (strata) – niedokładne zagranie, którego wynikiem jest utrata piłki przez zawodnika na rzecz drużyny przeciwnej.

Tweener – zawodnik, który może grać na dwóch bratnich pozycjach, np. rozgrywajacego i rzucajacego obrońcy, albo niskiego i silnego skrzydłowego.

 

Western Conference (Konferencja Zachodnia) – drużyny z zachodniej części USA podzielone na Pacific Division, Northwest Division i Southwest Division.

 

Zone defence (obrona strefowa) – sposób gry defensywnej, kiedy każdy zawodnik odpowiada za wyznaczoną wcześniej strefę na boisku, zamiast pilnować przeciwnika ze swojej pozycji (jak w tradycyjnej obronie „jeden na jednego”).

 

Opracowując słownik korzystałem z książki „Koszykówka. Vademecum kibica NBA.” oraz z własnej wiedzy. Dziękuję za pomoc Lordowi, Worldbasketowi i Spabloo, którzy są autorami kilkunastu definicji.